امروزه، دلیل اکثر مرگ و میرهای سالانه، بیمارهای مزمن می باشند (۱). کشیدند دود سیگار بودن از عوامل خطرزای اصلی و همیشگی می باشند، اما در ۲۰ سال اخي بی تحرکی در توسعه بیماریهای مزمن افزایش قابل توجهی پیدا کرده است [۲]. در وات بی تحرکی درد بی تحرکی چهارمین عامل عمده مرگ و میر در جهان می باشد ۱۱.. در تلاش برای پیشگیری اولیه بیمارهای غیرمسری از طریق فعالیت بدنی در سطح جا جهانی بهداشت دستورالعمل فعالیت جسمانی برای سلامتی در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد اس توصیه ها رونوشت دستورالعمل سازمان بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده؟ (USDHHS . ۲۰۰۸ می باشد که در آن تلاش شده اطلاعات علمی فراهم شود و دستورالعمل های مربوط به نه میزان فعالیت جسمانی لازم برای حفظ سلامتی و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای مزمن ارائه در [۴]. در حال حاضر، اکثر بزرگسالان آمریکایی فعالیت جسمانی توصیه شده را انجام نمی دهند بی تحرکی همچنان یکی از علل اصلی مرگ زودرس و ناتوانی ناشی از بیماری های مزمن در ایالات متحده است (۶). دستورالعمل USDHHS در سال ۲۰۰۸ برای فعالیت بدنی بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ ساله به شرح زیر میباشد: منتشر کرد [۳]. این ! رUSDHHs) در سال .. همه بزرگسالان باید از بی تحرکی اجتناب کنند. فعالیت بدنی کم، بهتر از بی تحرکی است و بزرگسالان هرچه بیشتر فعالیت کنند از مزایای سلامتی آن بیشتر بهرمند می شوند. ۲. برای بهره مندی از مزایای قابل توجه سلامتی، بزرگسالان باید حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت هوازی با شدت متوسط و یا ۷۵ دقیقه در هفته این نوع فعالیت بدنی را با شدت بالا، یا ترکیبی از و ترجیحأ، باید آن را در طول هفته انجام داد. فعالیت با این دو شدت را انجام دهند. مدت هر بخش از فعالیت هوازی حداقل باید ۱۰ دقیقه باشد ٣. برای بهره مندی از مزایای سلامتی بیشتر، بزرگسالان باید فعالیت هوازی با شدت متوسط خود را تا ۳۰۰ دقیقه در هفته و یا ۱۵۰ دقیقه در هفته با شدت بالا و یا ترکیبی از این دو را انجام دهند. فواید سلامتی اضافی را میتوان با درگیر شدن در فعالیت های جسمانی فراتر از این مقدار به دست آورد. همچنین، بزرگسالان باید فعالیت های تقویت کننده عضلات را با شدت متوسط با بالا که شامل مزایای سلامتی بیشتری فراهم می آورند. همه گروههای عضلانی اصلی می باشند را در ۲ یا چند روز در هفته انجام دهند، زیرا این فعالیتها استفاده از این دستورالعمل ها با هدف رسیدن به سطحی از مشارکت، موجب به وجود آمدن انواع طرح های متنوع در سراسر جهان برای ترویج فعالیت های جسمانی با استفاده از روشهای رفتاری اجتماعی، زیست محیطی و سیاسی شده است. در دهه گذشته نظارت بر سطوح جهانی فعالیت جسمانی افزایش یافته است و در حال حاضر داده های جمع آوری شده از ۱۲۲ کشور موجود میباشد مطالعه هالل و همکاران را مشاهده کنید) [۲]. در ایالات متحده آمریکا، طی بررسیهای ملی و دولتی، اطلاعاتی از فعالیتهای بدنی، در قالب بررسی اطلاعات ملی بهداشت (NHIS)' جمع آوری شده است. NHIS یکی از برنامه های اصلی جمع آوری داده های مرکز ملی آمار بهداشت (NCHS)، و بخشی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC است. NHIS، بررسی مقطعی و مستمر خانواده های آمریکایی با استفاده از مصاحبه حضوری است که منبع اصلی اطلاعات در مورد سلامتی جمعیت غیرنظامی و غیر بستری در بیمارستان ایالات متحده آمریکا می باشد و برآوردی جامع از میزان مشارکت سالانه در فعالیت جسمانی فراهم می آورد. نتایج بررسی های سال ۲۰۱۱ نشان داد که ۴۸/ ۴ درصد از بزرگسالان آمریکایی بالاتر از ۱۸ سال دستورالعمل فعالیت های هوازی سال ۲۰۰۸ و ۲۴/ ۱ درصد به عنوان مثال، فعالیت های مقاومتی عضلانی) را انجام دادند و ۲۰۱۶ دستورالعمل های تمرین مقاومتی درصد از این افراد به میزان کافی هر دو نوع ورزش را اجرا کردند (۵). این برآوردها شبیه به نرخ سال درصد برای تمرین مقاومتی و ۲۰۴ درصد برای هر ۲۰۱۰ (۴۶ / ۹ درصد برای فعالیتهای هوازی، ۲۴/ ۱ اگرچه این داده ها تأکید می کنند که درصد کمی از آمریکایی ها دستورالعملهای کامل را انجام داده اند، دو) بود (۷). | با وجود این، تفاوت قابل توجه بین کسانی که به فعالیتهای هوازی (۴۸/ ۴ درصد) و کسانی که به درصد) می پردازند، نگران کننده است. به ویژه در دهه گذشته افزایش افراد تمرین مقاومتی (۲۴/ ۱ شرکت کننده در فعالیتهای هوازی بدون افزایش متقابل مشارکت در تمرین مقاومتی مشاهده شده است (۹، ۵ . ۷]. این امر با توجه به تلاش های بیشمار اختصاص داده شده به پژوهش و ارتقاء فعالیتهای هوازی و انجام دستورالعمل حداقل به مدت ۱۵۰ دقیقه در هفته تعجب آور نیست ۱۰۱، ۱۱]. يقينا، از ترویج فعالیتهای هوازی نباید صرف نظر شود و نشان داده شده است که از آن می توان به منظور کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی، دیابت نوع ۲، انواع خاصی از سرطان و بهبود سلامت روانی استفاده کرد (۱۲، ۱۴). همچنین، این روابط با تمرین مقاومتی نیز مشاهده شده است.